مثل همیشه
مثل همیشه
باز به دادم رسید
آهسته و نرم
مثل همیشه
از چراگاهِ چرایی سکوت نگاهی
خزید از پشت سیم خاردار حسرت
نیشی زد
به اشتیاق آشنایی وجودم با او
آهسته مُرد امـّا
تو زنده ای
مثل همیشه
رفیق اجباری ام
تنهایی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۳ آذر ۱۳۸۹ ساعت 12:14 توسط مهدی
|